Banner place 4 free 

 
Naar Homepage
 

Geboren voor één cent
Kinderleed op de voormalige Nederlandse Antillen (Curaçao)

een cent small

Hoofdstuk 4:5
 


Liefde en begrip, hoever gaan we

Liefde en begrip zijn eindeloos en het zal ook eindeloos aanwezig zijn. Nu weten we uit ervaring dat deze 
kinderen alles nemen wat er te nemen valt. Alle energie, alle liefde maar ook alle materialistische dingen 
slokken deze kinderen dagelijks van je op. Het zijn stuk voor stuk energievreters en ze weten waar ze mee 
bezig zijn. Er is een vaste regel bij al deze kinderen en dat is “pluk en pik in wat je NU kunt krijgen, morgen 
is er misschien niets meer”! Deze is een vaste regel voor al deze kinderen en zo zul je merken dat ze dag 
in dag uit, alle aandacht vragen. Dat is dan, met vele kinderen om je heen, al moeilijker te verwezenlijken. 
Zo is het dan ook zaak, dat je moet zorgen dat jij wel de motor bent die dit alles draaiende moet houden. 
Het is belangrijk dat je goed aan jezelf denkt. Als je lichaam rust vraagt, zul je dat in moeten lassen. Het is 
mooi als je dat aan de kinderen probeert uit te leggen. Ik vertelde hen dan: Als ik ziek word, hebben we 
allemaal een probleem, want dan gaan er dingen veranderen. Doordat we hierover met hen hebben gehad, 
was het voor hen duidelijk wanneer ik eens aangaf dat het even “genoeg” was. Ze respecteerden dat. 
Ze wisten dat het dan werkelijk nodig was. Ze wisten ook dat we er altijd waren in nood. 
Wel maakte dit alles een mooi geheel en we wisten dat we samen in hetzelfde schuitje zaten met eenzelfde 
doel.

Wel kan ik u verzekeren dat het zeker geen gemakkelijke taak is, omdat je werkelijk niet weet wat er allemaal 
met deze kinderen in het verleden gebeurd is. Nachtmerries, schreeuwen, vechten en vreemde gedragingen
maak je mee. Je staat dan versteld van wat voor een ellende in een kind opgekropt kan zitten. Nog erger is, 
dat je gaat beseffen wat een volwassene allemaal een kind aan kan doen.

Dit doet me denken aan een voorval bij vrienden van ons. Mensen die twee eigen dochters hadden en zich 
ook stortten in de adoptiewereld. Hun eerste twee adoptiekinderen waren kinderen uit Vietnam en waren 
gevluchte kinderen die onderweg zagen hoe hun vader en moeder doodgeschoten worden. Deze twee 
kinderen kwamen als 4-5 jarige in dat gezin, met de twee eigen kinderen. Alles ging geweldig goed, buiten 
de vele nachtmerries en zeker wel eens de tranen, van de beelden die je niet meer weg kon nemen uit hun 
geheugen. Beelden van een doodgeschoten vader en moeder uit een hecht gezin. Maar ze deden het 
geweldig en beide vervolgden hun leven en werden arts. Tussendoor hadden deze mensen nog een derde
kind geadopteerd, een kind uit Colombia. Een klein jongetje dat van de eerste dag al spelletjes had, van 
neerschieten die hap, met zijn oudere zussen. 

Hij was namelijk van de straat gehaald en zat in Colombia al met zijn 3 jaren in een jeugdbende. Alles moest
dood en alles moest aangevallen worden. Hij is meteen in therapie gegaan. Er werd verwacht dat deze 
agressieve gedragingen wel zouden vervagen en langzaam maar zeker weg zouden gaan. Hij verbleef zo 
enkele jaren bij hen in huis. Op een gegeven moment werden de dochters steeds meer lastig gevallen. 
Tot op een dag dat ma even sliep en deze jongen, als 12 jarige, met een mes boven haar stond! Hij werd 
opgenomen in een tehuis waar hij ook kort daarna overgeplaatst werd naar een gesticht.

In dit gezin waren verschillende kinderen met grote tegenstellingen. De eerste twee geadopteerde kinderen 
waren uit een gezin gerukt door een oorlog. De laatste heeft nauwelijks een moeder gehad en is al vanaf zijn 
eerste jaren opgegroeid in een jeugdbende. Dat verleden kun je werkelijk met de beste bedoelingen niet 
veranderen of aanpassen. Het zal meegaan in de hersenen en het zal zich blijven tonen. Een soortgelijk 
geval maakten we mee met die ene gast die ook zeer agressief was en mijn vrouw bedreigde.

Deze kinderen kunnen daar niets aan doen, ze weten niet beter. Deze kinderen hebben psychisch zoveel 
beschadigingen opgelopen, dat het werkelijk nog onmogelijk is om deze te herstellen. Alsmaar blijf ik bij 
deze voorvallen voor ogen houden: “Wat en hoe zou ik reageren als mensen dit mij aandeden?” Want hoe 
je het ook wendt of keert, een kind dat zo gehersenspoeld is en zoveel heeft meegemaakt is moeilijk terug 
te draaien in het gareel. Vele adoptiegezinnen zullen zware klappen krijgen van hun gastkinderen en dat is 
een normale zaak. Want het zijn kinderen met een verleden of kinderen die veelal honderden malen meer 
dan wij meegemaakt hebben in een leven. Zij hebben de dood gezien, mishandelingen gevoeld en de 
diepste menselijke ellende aan hun eigen lijfjes ervaren. Hoe zou u reageren na dit soort ervaringen?

Toch zijn er enkele dingen die je goed moet beseffen. Vele kinderen zijn niet werkelijk meer om te tornen. 
Ze hebben hun beschadigingen en hebben in het verleden een valse start gemaakt. Deze kinderen zijn net 
bodemloze putten, wat betreft de energie die je erin steekt. Ze lijken energiezuigers, die eindeloos aandacht 
en energie van je eisen. Je zult zeker aan je eigen moeten denken en je zult die grens duidelijk moeten trekken. 
Vergeet niet, er zijn vele kinderen bij die over lijken gaan als het om hun eigen ik gaat. Wat ik daarmee 
zeggen wil is, niet dat ze je gaan moorden maar ze zuigen je compleet leeg om zelf in leven te blijven. 
Ze weten niet te delen en alles wat ze kunnen krijgen nemen ze. Morgen kan er niets zijn, en die zin blijft bij 
hen, vele jaren tot hun hele levenlang, doordrammen. “Morgen is er misschien niets!”

Het is zaak, dat je niet gaat verwachten dat jouw opvoeding hun leven zal redden. Hoe vreemd het ook klinkt, 
ze hebben jou niet nodig! Want ze hebben toch al overleefd toen wij er ons nog niet mee bemoeiden. Zo, zie je 
opvoeding niet als de meest volmaakte of de enige weg. Ze zullen dat in de loop van de tijd ook aantonen en 
je zult zien dat ze toch een andere weg inslaan dan dat jij je had voorgesteld. Het zijn stuk voor stuk eenlingen 
die al een duidelijke weg hebben gekozen. Het enige wat je kunt doen is hen wat bijsturen en een andere 
wereld tonen. Natuurlijk kun je hen gaan drillen en zoals ze in diverse heilige kerken doen, hun verstand spoelen. 
Maar dan nog zal, soms na vele jaren, toch weer de ware aard naar boven komen. Het is nu eenmaal in hun 
hersenen geschreven en in hun genen bepaald. Eén ding is zeker, dat is NOOIT meer uit te gummen. 
Daarnaast komt zoals nu uit onderzoek is gebleken, dat het DNA ook een vast patroon bepaalt en dat is wat 
ook hun voorouders allemaal hebben uitgespookt. Vergeet niet, we zitten nu al in vele generaties verder waar 
toen de drugs en alcohol explodeerden naar grote vormen. Dat alles zit nog eens als een extra bagage bij 
deze kinderen erin. Met al deze gegevens blijkt maar een ding, je kunt doen en laten wat je wilt, maar het kind 
gaat zelf zijn pad kiezen. Je kunt hem alleen bijstaan en proberen bij te schaven. Veranderen van een pad is
niet mogelijk. 





 


Het boek "Geboren voor één cent" kan vrij gedownload worden op deze pagina
http://www.place4free.com/Downloads/Books/Een_cent_free_version.pdf

Het boek "Geboren voor één cent" kan gekocht worden via deze link
Title: Geboren voor één cent ISBN  978-1-4452-6787-6
http://www.lulu.com/spotlight/baselmans
 

 

 
 
 
 
            Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering. 
Your e-mail will be processed in the order it was received, but if you get no response to your e-mail within 3 days please write/submit again. 
Copyrights © 1993 -2014 - John Baselmans. All rights reserved. Updated Daily