Banner place 4 free 

 
Naar Homepage
 

Ingezonden


Ingezonden
 



November 1995

Wakker Worden!

Wat zijn we weer allemaal druk bezig. Ouders die zoveel dingen
aan hun hoofd hebben dat ze nauwelijks weten waar hun thuis is.
Dhr Cova en Chong over hun tickets. Dhr IJs om geld te verzamelen
voor ons land. De L.R.D. om 10 minuten klassiek per uur op de radio
terug te krijgen. Politiemacht die elke letter van de wet aan het uitvoeren
is. De politici die dagelijks in elkaars haar zitten enz. Maar zijn
we niet een beetje kortzichtig en dom bezig? Denkt u de Antillen zo
te redden van hun ondergang en criminaliteit? Toch vergeten we een
zeer belangrijk punt hier en dat zijn onze kinderen, ons eigenwaarde
en mens zijn. Wat maken we ons toch druk en verspelen we energie
om nodeloze en minder belangrijke dingen. Is het zo belangrijk om
andere mensen “recht” te zetten of op hun “puntjes” te zetten? Maar
onze kinderen, onze jeugd wat zien ze nog ; Vechtende ouderen,
verwaarloosde mensen en een mens die totaal geen waarde meer
kent. Triest dat deze kinderen niets beter meer weten en zien als dit.
Kinderen die totaal aan hun lot worden overgelaten. Kinderen vanaf
11 die met baby’s rond lopen. Kinderen totaal verwaarloosd in hun
opvoeding en scholing. Kinderen schreeuwend om hulp, liefde en
aandacht. 

WAAR ZIJN WIJ VOLWASSENEN? WAAR ZIJN WIJ MEE BEZIG? 

Hebben onze kinderen geen recht op; Liefde van hun
ouders, warm eten, een schoon bed, goede scholing, veel aandacht
en begrip? Jammer dat wij volwassenen ons gedragen als vechtende
beesten om een bot. Waar is ons “ras” mens gebleven (liefde, begrip,
saamhorigheid)? Laten we ons eens druk gaan maken over belangrijkere
dingen. Laten we onze jeugd ook een toekomst geven, een
goede toekomst. Laten we weer een voorbeeld voor hun zijn. Kom
wordt wakker!!

Laten wij leiders (politici, ouders) weer een voorbeeld zijn voor onze
kinderen / jeugd!

Kinderen /jeugd die schreeuwt, schreeuwt om HULP!

Mei 1996

Dierenbescherming?

Sedert enkele dagen hebben we hier op Curaçao een show
van div. dieren o.a. Dolfijnen. Elke dag als ik er langs loop of rijd
vraag ik me af waarom de dierenbescherming niets onderneemt, en
dit zomaar voorbij laat gaan!! Hier is, mijns inziens., sprake van
zware dierenmishandeling. Dolfijnen die in een klein gat in de grond
zonder bescherming tegen de zon leuke kunstjes moeten uithalen
voor een publiek dat ook nog hiervan kan genieten. Nog maar niet te
spreken over het vervoer naar Curaçao, wat een hel moet zijn voor
deze dieren.

Triest, zeer triest dat dit soort attracties nog geaccepteerd en
goedgekeurd worden en naar Curaçao worden gehaald. Hier is een
taak weg gelegd voor de dierenbescherming. Mensen, wordt wakker.
Zijn er geen mensen die ook zo hierover denken? 
WAAR ZIJN ONZE DIERENVRIENDEN? WAAR BLIJFT JULLIE STEM?

Informaties inwinnen, een te moeilijke zaak?

Een kleine opmerking aan het adres van de heer Theunissen.
Meneer Theunissen als u zich beter op de hoogte had willen stellen
door bijvoorbeeld bij de Dienst der Posterijen om info te vragen, had
u kunnen weten dat ik een opdracht heb uitgevoerd, niets meer en
niets minder en dat ik niet betrokken ben bij keuze en teksten van
postzegels. Ik vind het een prima zaak dat u een pitbull fan bent en
dat u uw kennis hierover wilt spuien, maar persoonlijk ben ik niet
geïnteresseerd in echte rashonden, waarbij ondanks alle internationale
wetten nog steeds in het geniep door particulieren de oren van diverse
rashonden worden gecoupeerd.Ook op Curaçao, zoals u wel weet!
Meneer Theunissen, ik vind het jammer dat mijn ingezonden
stuk van een aantal jaren geleden nog steeds frustraties bij u oproept,
terwijl mijn bedoeling toch duidelijk bij het welzijn van dieren in
het algemeen lag en nog steeds ligt. En dat welzijn is voor mij het
belangrijkste. Ik hoop dat, dat het ook voor u zo is.
Overigens, sans rancune.

Augustus 1998

Wandelen een sport voor iedereen

Wandelen; sport, ontspanning of competitie?
Wandelen een vorm van recreatie?
Allemaal vragen die we op vele manieren kunnen beantwoorden.
Gaan we de geschiedenis na dan kun je wel stellen dat het de oudste

vorm van sport, (cq bewegen) is in de evolutie van de mens. Niet
wandelen of lopen betekende in het bestaan van de mensheid geen
eten op tafel en dat zou betekenen geen voortbestaan van het menselijk
ras. In de loop van de evolutie van de mens zijn we allerlei
manieren gaan bedenken om met zo min mogelijk lichamelijke inspanning
om sneller en verder te verplaatsen. Met alle gevolgen van
dien: We werden steeds luier en we staan nog maar nauwelijks op onze
benen. Benen die ons moeten dragen en die we toch zo hard nodig
hebben. We krijgen door het minder bewegen steeds meer ziektes
als gevolg van ons luie gedrag. Vele lichamelijke klachten en maar
naar de dokter voor weer een pilletje. Dit verhaaltje is niet verzonnen
maar is realiteit en heb ik ook zelf mee gemaakt. Na zeer actief
gesport te hebben in Nederland ben ik 16 jaar geleden naar Curaçao
gekomen en deed buiten de verbouwingen aan mijn huizen niets aan
sport. Mijn werk is ook zitten achter de tekentafel of achter de pc en
de enige afstanden die ik aflegde waren van mijn slaapkamer naar
woonkamer(werk) of naar de keuken en naar de porch.

Je ziet het al zeer atletisch en ik was zelf onder de indruk dat
ik dit allemaal aankon! Goed lichamelijke problemen kwamen dus
natuurlijk om de hoek kijken en +/- 3 jaar geleden ben ik aan het
wandelen geslagen. Elke morgen 10 km en op zondag een langere
loop van +/- 20-30 km Ondertussen ging ik ook wandeltochten lopen
en de eerste die ik meeliep was de twee daagse 2X 15km. Voor mij
een hele prestatie want ik kon niet geloven dat een oud, dik en log
lichaam (41 jaar) nog zoiets kon uitlopen. Toch een bewijs dat wilskracht
verstand kan overwinnen. Het loopvirus was zich definitief
gaan nestelen in mijn lichaam en de drang kwam om te kijken of ik
langere afstanden vol kon houden, diende zich aan. Na de kabrieten
(55km) was er voor mij geen grens meer en zo ben ik tot op heden
door gegaan om langere (kennedymars 80km en vierdaagse 200km)
en sneller de afstanden te lopen met goede afloop. Nu zijn mijn
volgende goals (marathon curaçao 42km en de dodenmars België
100km in 1dag). Telkens ontstaat er een conflict tussen je verstand
(dat mij overigens niet serieus neemt) en je doorzettingsvermogen
c.q. je wil.

Hier kom ik dus ook even op het artikel wat Dhr Offringa
heeft geschreven in ons vorige nummer. Het plafond waar U het over
heeft is wel degelijk van toepassing in de wandelsport maar de doelen
bepaal je zelf. Je kunt ook lopen met de gedachte “als ik maar de
streep haal”. Dit betekent dat je, je plafond niet zal halen. Ik kan wel
stellen dat ik diverse malen de hel en alle plafonds gezien heb die er
maar te zien zijn!! Het is je doel, je instelling en je wil, dat gene wat
je wil beleven en wil bereiken. Daarom heb ik U ook uitgenodigd
om eens met ons een rondje te gaan “wandelen” waar U en ik zeker
samen het plafond van de wandelsport zullen beleven. Ook horen
we de opmerking nog wel eens van “och wandelen, een sport voor
afgeschreven lopers of oude versleten mensen die ook nog iets willen!”
Vele rapporten en artsen denken er anders over en wandelen
(niet slenteren) is zeker niet minder dan lopen. Lopers doen +/- 90
min over 22 km; wandelaars gemiddeld 180 min. Dat betekent dat
wij langer op onze benen staan, we moeten ons lichaam trainen om
langer inspanningen te laten verrichten en het lichaam voorhouden
dat “onze grote vriend”. de zon, niet zo erg heet is. Waarom zien hardlopers
zo erg tegen de marathon op? Natuurlijk dan worden zij ook
geconfronteerd met afstand, zon en lange concentratie en zelfs grote
innerlijke conflicten! Dit is wat wij wandelaars elke loop mee maken,
elke loop zijn we aan het vechten tegen ons gezond verstand.

Kijk misschien open ik hier een grote “welles / nietes” discussie
maar dat is niet de issue. Laten we eerlijk zijn, we zijn ALLEMAAL
bezig gezamenlijk ons lichaam gezond te maken en te
houden of dit nu hardlopend, lopend, wandelend of kruipend is, we
doen het voor ons zelf en niet voor een ander! Een mooie bijzaak is
dat zeker onder de wandelaars (over de lopers kan ik niet oordelen)
een eenheid bestaat van “laten we aan deze job beginnen en hem
tot een goed einde brengen” en de obstakels overwinnen die ons
verstand ons oplegt. Gezelligheid, eenheid en veel plezier beleef ik
aan wandelen. Wandelen een sport waar ik, en ik denk vele wandelaars
met mij, blij mee ben dat Road Runners Club Korsou voor ons
openstaat en ons geaccepteerd heeft in hun vereniging. RRCK veel
succes en bedankt voor jullie inzet voor ons wandelaars en op mijn
steun kunnen jullie in ieder geval rekenen.
(die makamba met de oranje broek)

 
 

Title: Ingezonden ISBN  978-1-4092-1936-1
http://www.johnbaselmans.com/Downloads/Books/Ingezonden_download.pdf
File size 936 KB
 

 

 

 
 
            Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering. 
Your e-mail will be processed in the order it was received, but if you get no response to your e-mail within 3 days please write/submit again. 
Copyrights © 1993 -2014 - John Baselmans. All rights reserved. Updated Daily