Banner place 4 free 

 
Naar Homepage
 

Ingezonden


Ingezonden
 



December 2007

De feestdagen

Een tijd van bezinning en van elkaar weer even accepteren.
Heer Godeth vraagt om de strijdbijl neer te leggen deze dagen! Kennelijk
is er een politieke oorlog. Weinig van te merken daar de huidige
leiders uitblinken in het vooruitschuiven van beslissingen en zelfs
opdrachten van de Gouverneur naast hun neer leggen!

Ondertussen moeten mensen met een minimum inkomen deze periode
doorkomen, met een aalmoes of door bij anderen geld te lenen,
zodat ook zij wat inkopen kunnen doen voor de komende feestdagen.
Nog steeds is er van de kant van de politiek niets gedaan voor deze
mensen. Verder zien we de kranten bol staan van advertenties wat er
allemaal te koop is en waar je voor astronomische bedragen lekker
kunt gaan eten! Voor grotendeels van de bevolking een onmogelijke
zaak om daar maar iets van mee te kunnen maken.Domweg omdat
er geen geld is. Elektriciteit - en waterrekeningen rijzen de pan uit.
Je wagentje rijdend houden is ook niet meer mogelijk daar de benzine
maar blijft stijgen allemaal omdat de leveranciers hun winsten
niet meer behalen en bang zijn dat ze hun kerstbonus niet uitbetaald
krijgen. Alles bij elkaar het hele kerst en nieuwjaars gebeuren is
tegenwoordig maar weggelegd voor een kleine, nog draagkrachtige,
groep hier op het eiland.

Ondertussen houden de meeste gezinnen het bij een gezellig
samen zijn, wat overigens de basis gedachte is van deze dagen en niets
mis mee is. Laten we maar niet verder denken aan de dierenwereld
hier op Banda Abou die verstoken blijft van hulp en het zal moeten
blijven leven aan een lijntje van een meter of hokjes van een vierkante
meter waar ze de gehele dag in opgesloten zitten. Of de parkietjes
die met bosjes uit de lucht geplukt worden en te koop aangeboden
worden voor enkele tientjes om de rest van hun leven opgesloten te
zitten in een gazen kooitje. Laten we het maar niet hebben over de
eens vrij zwemmende dolfijnen, die voor het grote geld nu in een
bakje zwemmen! Laten we maar niet denken aan de straat waar we
aan wonen, waar dagelijks kinderen de weg af moeten vluchten voor
wegpiraten en omdat DOW het nut niet van inziet om deze situatie
aan te pakken en verschuilt achter al reeds achterhaalde regels.

Laten we maar niet denken aan de mensen die dagelijks over de
“Dodenweg” (weg naar westpunt) moeten rijden om naar hun werk
te komen en terug naar hun gezin moeten gaan en waar de overheid
wacht tot dat er een, zogenaamd voor de gemeenschap belangrijk
persoon overlijdt eer ze in gaan grijpen.

Zo kunnen we eigenlijk nog wel even doorgaan. Maar ik wil
niet dat u te veel nadenkt deze dagen want het zou uw gevoel voor
Kerst en Nieuw kunnen bederven. Dus wens ik u vanuit dit ingezonden
stuk fijne dagen toe maar toch in de hoop dat u even bij het
bovenstaande stil staat.

Politieke “Isla” circus

Heb met grote verwondering het stuk gelezen over de eilandsraadvergadering
over de vreselijke stank/vergif uitstoot van de ISLA
al vele jaren. Duidelijk is dat het allemaal om geld gaat en eigen
belang. Bang dat zij hun potje verliezen weten de heren en dames
niet hoe ze verhaaltjes moeten ophangen om deze moordenaar te
blijven beschermen. Moordenaar omdat er regelmatig mensen overlijden
door de giffen die dagelijks uitgestoten worden maar ook een
moordenaar omdat deze raffinaderij midden in de bewoonde wereld
absoluut niet meer voldoet aan alle veiligheids eisen. Het wachten
is op de grote “big bang”. Wereldwijd worden deze wrakken van
fabrieken afgebroken maar nee wij houden het kost wat kost open!
Rapporten verdwijnen, rechterlijke uitspraken worden genegeerd en
alles op alles gesteld om krom recht te praten.

Voor dit te beschermen worden er getallen aangehaald die
zo overdreven zijn en zielig gedaan over de gezinnen die op straat
komen te staan. Nu, laten we over geld praten. Als de raffinaderij
zou sluiten dan kunnen we de minimaal 1 miljard gulden stoppen
om deze gezinnen een omscholing te geven en gebruiken om nieuwe
inkomsten bronnen te creëren. Dat wij als burgers omkomen, vergiftigd
worden en totaal genegeerd worden is duidelijk een voorbeeld
hoe onze huidige bestuurders regeren. Zonder enige visie en enig
beleid en verder met het hoofd in het zand en denkend aan hun eigen
hachje. Zelfs een werkend rampenplan is niet voorhanden en weten
de verantwoordelijke bestuurders niet in te grijpen als er zich problemen
voordoen, ook dat is bewezen de afgelopen tijd. Het zal mij
benieuwen wat de antwoorden gaan worden op de verschillende vragen
maar ik vrees het ergste en het zal weer een duidelijke vertoning
gaan worden van omdraaien, ontkennen en weglopen. Weglopen van
alle verantwoordelijkheden tegenover de bevolking en onze kinderen
die nu al de dupe worden van deze lakse vertoning van onze huidige
politici. Erger nog, in deze krant stond naast dit artikel ook een artikel
om het contract te gaan verlengen en bla bla bla meer. Alles is
al besloten, want hoe kun je over contract verlenging praten als de
raffinaderij gesloten gaat worden?

Wij burgers hebben een keuze, we kunnen vergiftigd worden
of vertrekken van dit eiland dat is duidelijk. Inspraak, recht, och
vergeet dat maar het is een politiek circus meer niet. Burgers van
Curaçao ik heb het met u te doen.




 
 

Title: Ingezonden ISBN  978-1-4092-1936-1
http://www.johnbaselmans.com/Downloads/Books/Ingezonden_download.pdf
File size 936 KB
 

 

 

 
 
            Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering. 
Your e-mail will be processed in the order it was received, but if you get no response to your e-mail within 3 days please write/submit again. 
Copyrights © 1993 -2014 - John Baselmans. All rights reserved. Updated Daily