Banner place 4 free 

 
Naar Homepage
 

Ingezonden


Ingezonden
 




Crying

I’m a dolphin, crying here in a small pool.
Not for myself but for you, human being.
It’s you who places us in cages and it is you
who puts other animals on the chain.
But I cry not for them but for you.
Because it is the same you’re doing to your own human race.
You place them in cages, small places only for matter,
money and power.
I cry, cry for you poor people.
Dolphin

Februari 2008

Kunst?

Na het ingezonden stuk gelezen te hebben enkele dagen
geleden kwamen bij mij vele emoties los als een 28 jaar levende
kunstenaar hier op Curaçao.

Het begon de eerste jaren van het verblijf hier zo mooi, samen
met Heer Pinedo en Schotborg. Mensen waren enthousiast en
bleken interesse te hebben in de realistische kunst. In de jaren 90
ging in een keer het eiland zijn “eigen identiteit” zoeken en moest
je als kunstenaar vreemde kapriolen uithalen wilde je nog gezien
worden of in de smaak vallen van enkele mensen! De moderne zgn.
“eigen identiteit” werd er neergezet wat niet veel anders was dan al
een beweging die al vele jaren gaande was in Europa en Amerika.
Modern en zo gek mogelijk en liefst niet meer te begrijpen, ja
dat werd onze identiteit in de hedendaagse Curacaosche kunst. Kopie
op kopie van een richting die al vele jaren rond de wereld was is nu
onze Curacaosche cultuur geworden. Maskertje hier, plompe vormen
daar maar zeker niet te veel herkenbaar. Achter de schermen waren
er enkele zeer handige galerie houders en enkele machtige personen
in de zakenwereld die dat kost wat kost doordrukten.
Ze zagen het grote geld en de investering. Het boek waar
enkele dagen geleden over in deze krant geschreven stond is daar
ook een voorbeeld van. Ben je geen “vriendje” van deze machtige
personen dan vergeet het maar. In de jaren tachtig hadden we nog
recensies in vele dagbladen, de laatste die het nog lang vol gehouden
heeft, Nel Casimiri, is ook met haar recensies gestopt.

Nu kom je in de krant als een persbericht, geen gevoel geen mening,
nada! Net zoals de kunst heden ten dage, zonder gevoel, dood en
zonder ziel! Ja gevoel, dat is kunst, je hart en ziel erin leggen en niet
voor weg deinzen voor kritiek want uiteindelijk leg je, je ziel daar
open en bloot, jouw zienswijze en jouw leven. Nu zijn de normen
anders en wordt er gedacht aan het “grote geld”.

We moeten toch immers leven is het motto? Nu met het op
papier brengen van mijn hart en ziel heb ik nog nooit en te nimmer
zonder geld gezeten. Als je namelijk naar je gevoel en je ziel luistert,
zal er altijd een weg zijn die je verder helpt. Werk verkopen doe ik al
jaren niet, dat is geweest en ik bepaal zelf nu wat er met mijn werk
gebeurt en naar wie het gaat. De aandacht die ik nu heb van scholen
en vele mensen rond de wereld geeft mij in ieder geval het gevoel
dat ik werkelijk met kunst bezig ben.

Onafhankelijk van de machtige mensen hier op dit eiland
en los van het “grote geld”. Jammer en pijnlijk dat ook hier kunst
niet meer is dan beleggen, geld en macht. Daarom heb ik maar een
boodschap aan de werkelijke kunstenaars.

Volgt jullie hart, jullie ziel en het gevoel, luistert naar die stemmen
in je en het ware werk zal voor jullie verschijnen en dat ware werk
zal jullie allemaal voeden en helpen verder in deze wereld. Maar
wijkt niet af van een mode, het opdringen van, of de macht van een
ander.

Dolfijnen huiswerk

Uit een persbericht van onze staatssecretaris Mevr Joan
Berkel blijkt dat ze duidelijk haar huiswerk niet gedaan heeft. Haar
bevindingen zijn eenzijdig en niet erg onderbouwd, zelfs tegenstrijdig.
Duidelijk blijkt dat internationale rapporten, bevindingen en
bewijzen naast haar neer gelegd zijn. Bewijzen/verklaringen van
CITES, SPAW, WSPA, vele internationale experts en actievoerders
die verklaringen hebben afgelegd, geschreven en aangetoond dat er
wel degelijk iets mis is met “onze” dolfijnen.
Gelukkig is dat al deze bewijzen, verklaringen in het bezit
van de Gouverneur Dhr. Goedgedrag en de Minister president Mevr.
Emily de Jongh-Elhage van de Nederlandse Antillen maar ook kennelijk
in het bezit zijn van enkele Nederlandse politici. Bewijzen en
verklaringen waar niemand omheen kan, zich kan verschuilen, of
vernietigd worden.

Bewijzen die voor zichzelf spreken en zeer zeker met grote
zorg behandeld zullen worden door deze volksvertegenwoordigers.
De dolfijnen blijven er vanuit gaan dat er op een eerlijke en openlijke
manier deze zaken afgehandeld gaan worden en alles doorgenomen
gaat worden. Dolfijnen en alle andere in gevangenisschap levende
dieren, vertrouwen erop dat recht, eerlijkheid en positieve gedachten
vanuit deze papieren uit zullen stralen. Ze blijven er vanuit gaan
dat ze eens weer mogen zwemmen in hun eigen wereld, hun eigen
omgeving waar ze thuis horen… een heldere OPEN ZEE!






 
 

Title: Ingezonden ISBN  978-1-4092-1936-1
http://www.johnbaselmans.com/Downloads/Books/Ingezonden_download.pdf
File size 936 KB
 

 

 

 
 
            Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering. 
Your e-mail will be processed in the order it was received, but if you get no response to your e-mail within 3 days please write/submit again. 
Copyrights © 1993 -2014 - John Baselmans. All rights reserved. Updated Daily