Banner place 4 free 

 
Naar Homepage
 

Ingezonden


Ingezonden
 




Antilliaanse aangelegenheid

Volgens de woorden van mevr Bijleveld blijkt dat je alles kunt
verschuilen achter een Antilliaanse wet en Antilliaanse aangelegen145
heid. Ondanks dat er toeristen in het spel zijn?. Zo kan kennelijk
de Antillen eenzijdig de Wereld wetten en regels omzeilen en alles
plaatsen onder een Antilliaanse aangelegenheid (wet). Vraag ik me
wel af waarom ze dan niet alle internationale belastingverdragen en
de casino wet ombuigen zodat alles hier doodleuk door kan gaan?
Waarom is net de Cites wet dan aangepast door onze toenmalige
gedeputeerde om zo de regels van Cites en Spaw te kunnen omzeilen.
Toch moeten internationale wetten nageleefd worden want we
praten hier over wilde dolfijnen wat ook onze Antilliaanse wet geen
toestemming voor geeft.

Iets wat al duidelijk bewezen en aangetoond is uit vele documenten
en aangevoerd door diverse Buitenlandse instanties. Even
nog wat anders; De aanval(len) van de dolfijnen. Staat ook in de
Antilliaanse wet dat toeristen totaal niet beschermd zijn?
Ook hier hebben vele rapporten uitgewezen dat het wel degelijk om
een aanval ging en wel met Nederlandse toeristen. Daarnaast komt
er nog bij dat deze toeristen nauwelijks naar buiten durven te komen.
Dat is zeker omdat ze zo goed daarna behandeld zijn geworden? Ik
stel voor om deze zes mensen en getuigen (11 mensen) op te roepen
en onafhankelijk een verklaring laten afleggen, dan zal geen Nederlandse,
Antilliaanse en Wereld wet dit voorval kunnen goed praten.
Vreemd dat er conclusies, rapporten en antwoorden in de
kamer gegeven worden en NIEMAND deze mensen hoort. Maar
iedereen blijft schuilen achter een eenzijdige verklaringen die mens
noch dier beschermen. Ik heb maar een vraag aan u allen. Waarom
zijn alle slachtoffers zo vreselijk bang en durven ze, tot op de dag
van vandaag, niet openlijk over hun ervaringen te praten? Ik denk,
dat zegt genoeg en spreekt boekdelen!

Meer heb ik niet meer te zeggen en blijf er vanuit gaan dat de hogere
instanties op de Antillen net als Nederland werkelijk deze zaak uit
gaan zoeken tot op de bodem. Angst mag niet de overhand hebben
over toeristen en burgers.

Maart 2008

Hoe is het toch mogelijk?

Vooropgesteld, ik weet niets van politiek en wil er ook niets
van weten ook. Duidelijk is wel dat diegene die het meeste geld inzet
en het hardste schreeuwt de winnaar is en de dienst uit maakt. Maar
buiten dat is er nog iets anders op dit eiland gaande. Ik meen dat we
rond de 150.000 burgers hebben en mag er vanuit gaan dat 100.000
burgers stemgerechtigden zijn.
Nu hebben we afgelopen weekeinde weer wat “ophits party’s”
gehad en wat lees je, dat 2.500 mensen EISEN dat het anders moet,
want zij zijn het er niet mee eens! Een zware minderheid die zich
laat ophitsen door een paar politici die jarenlang verstek lieten gaan,
vergaderingen boycotten, het volk aan zijn lot overlieten en het eiland
brachten in de staat waar het nu beland is. Politici die tot op heden
geen duidelijk plan kunnen overleggen wat en hoe we ook de grote
schulden problematiek kunnen aanpakken en geen enig alternatief
(kunnen) bieden om de grote problemen op te lossen. Maar ze weten
wel een zeer kleine groep van de bevolking zo op te hitsen dat ze
zelfs eisen gaan stellen.

Wat een democratie hebben we toch en geweldig dat het toch
maar mogelijk is dat de zeer grote meerderheid dit blijft pikken, zwij147
gen en toelaten. Och, een ding is duidelijk, ik zal het nooit maken in
de politiek. Gelukkig heb ik deze ambities niet en zeker niet als je
ziet dat je dan in een rijtje zou belanden van merendeels schreeuwers,
ophitsers en volksmenners. Geen wonder dat de meerderheid zwijgt
want dit eiland wordt duidelijk door dit soort figuren geregeerd. Hoe
is het mogelijk dat een handje vol mensen zo de dienst uit kan maken
op een eilandje.

Moderne Cultuur

Je kunt de laatste jaren geen gesprek voeren op dit eiland of
het woordje “cultuur” wordt gebruikt. Zodra er geen weg te bewandelen
meer is, geen antwoorden verzonnen kunnen worden dan krijg
je het zinnetje te horen: “Ja maar dat is onze cultuur”. Nou leef ik in
de gelukkige omstandigheden dat rond de plaats ik woon vele oude
mensen wonen, zelfs tot honderdjarige toe. Mensen die de slaventijd
maar ook de Curacaosche cultuur kennen vanuit hun roots. Als je met
deze mensen, lekker onder een oude boom in de lokale begroeiing
op een gammel bankje met een glas water in de hand zit, kom je pas
achter wat de werkelijke cultuur is van dit eiland. Deze mensen zijn
wijs, rustig en weten wat het werkelijke leven inhoudt. Mensen die
hun leven lang hard gewerkt hebben, meestal voor grote gezinnen
maar wisten stand te houden in de zeer zware tijden. Toch kom je
wel eens in een van die gesprekken op de Curacaosche cultuur en wat
hoor je dan van deze mensen, dat ze het totaal niet meer begrijpen
waar de “jeugd” mee bezig is. Ze snappen niets van die vreselijke
herrie die er moet zijn bij feesten, alle overmatige toeten en bellen
bij evenementen maar ook over het hedendaagse “Seu”(oogstfeest)
wat uit gegroeid is naar een tweede commerciële karnaval!

Als je hoort en ziet wat een rust er vanuit gaat van deze oude garde
dan vraag je wel af of de hedendaagse “jeugd” nog wel eens ter horen
gaat bij deze oudere wijze mensen? “Cultuur” Het stopwoord voor
o zo velen maar helaas is de werkelijke cultuur van dit eiland aan
het verdwijnen. De cultuur van wijsheid, hard werken, niet praten
maar doen en elkaar respecteren is in de huidige moderne cultuur
ver te vinden.

Ik geniet van de gesprekken met de vele oudere mensen om
me heen. De oudere vissers bij diverse baaien en de vriendelijke
mensen die dagelijks over de weg lopen zwaaiend of even stilstaand
en altijd tijd hebben voor een praatje. Het is jammer dat dit alles aan
het verdwijnen is. We zijn nu in een tijd beland waar de decibellen
om je oren vliegen, commerciële optochten maandelijks verzonnen
worden en dan maar niet te praten over de nodeloze redetwistdingen
waar meerdere malen het woord “cultuur” in voorkomt. Allemaal niet
wetende wat de werkelijke cultuur was van dit heerlijke eiland, puur
omdat er niet meer geluisterd wordt naar de wijze ouderen temidden
van ons. De ouderwetse cultuur die ik prefereer boven de heden ten
daags “moderne” cultuur.

Laten we gaan luisteren en die zee van onbenullige woorden
eens weglaten en horen wat deze wijze ouderen ons te vertellen hebben.







 
 

Title: Ingezonden ISBN  978-1-4092-1936-1
http://www.johnbaselmans.com/Downloads/Books/Ingezonden_download.pdf
File size 936 KB
 

 

 

 
 
            Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering. 
Your e-mail will be processed in the order it was received, but if you get no response to your e-mail within 3 days please write/submit again. 
Copyrights © 1993 -2014 - John Baselmans. All rights reserved. Updated Daily