Banner place 4 free 

 
Naar Homepage
 

Curacao Maffia eiland


Matrix boek

 




Aanvullend commentaar
We zitten op ons eilandje werkelijk in een negatieve
spiraal. Op sommige momenten werden we daar zelfs voor
verantwoordelijk gesteld. Ik weet alleen maar over rottigheid
te schrijven, is een veelvoorkomende uitspraak. Maar door het
wegdrukken van de werkelijkheid kun je niet zeggen dat alles
goed gaat terwijl er zoveel leed en pijn is. Door dure projecten
en vele ‘happy hours’ te organiseren, feesten en vrije dagen in
te lassen wil niet zeggen dat je dan een geweldige samenleving
hebt. Als men niet om elkaar geeft en als men zaken niet durft
aan te pakken zal er niets veranderen of zelfs beter worden voor
de bevolking.

Steeds meer merkte je dat de loze woorden van de vorige
politieke partijen ook gehanteerd werden door de huidige politiek.
Er veranderde niets en het was onder valse voorwendsels dat men
vele mensen opriepen om zogenaamd in regeringsprogramma’s
aandacht aan te besteden, ‘zoet houden’ en ‘mee kletsen’ en
ondertussen je eigen wil doordrijven. Steeds meer wordt duidelijk
dat men eerst de grootste raddraaiers van het verleden wil paaien
en daarna als deze niet happen de nek omdraaien. Bekende
mensen zie je nu opgeslokt worden door een politiek die zeker
niet bezig zijn vanuit hun hart en ziel. Kan ook niet omdat de
politiek wel moet doen wat er van hogerhand opgelegd wordt.
Vluchten heeft geen zin en overal ter wereld worden
dezelfde spelen gespeeld. Al kan het hier wel als een waar
paradijs gezien worden. Want buiten de blauwe zee (met
radioactief afval), lucht (met een geurtje) en witte stranden (met
een olievlekje) is het hier een absoluut paradijs waar alles kan,
mag en toegelaten wordt. ‘Ons kent ons’ en ‘ik weet van jou meer
als van geen ander’. Lijfspreuken van vele mensen op dit eiland.

Een noodkreet vanuit de voormalige Antillen (Brief)

Documentaire over kinderleed te zien op de link:
http://www.johnbaselmans.com/Films/Film2.htm
Onder de titel “Child abuse”

Onze kinderen worden: verkracht, incest, verstoten, geslagen,
geschopt, verhandeld, gebruikt door een kerk en gebruikt
voor kinderporno. Al jaren lopen we dit te aan te kaarten en te
signaleren, maar helaas durven er weinigen dit onderwerp op te
pakken.

Uit ervaringen die mijn vrouw en ik samen met 54 kinderen
in ons huis hebben gehad, bleek alsmaar dat het dweilen was met
de kraan open. We hebben uitgebracht het boekje “Geboren voor
één cent” (2010) ISBN 978-1-4452-6787-6 , en de vertaling “Mi
bida no bal niun sèn” (2011) ISBN 978-1-4467-2954-0 .
Er werd zelfs voor kort nog ontkend dat het mis is op onze
eilanden! Wetten zijn niet toereikend omdat ze niet gehanteerd
worden en de politici hebben het te druk in het verleden en nu nog
met hun eigen ego. Stichtingen en organisaties verrijken zich aan
subsidiegelden en donaties. Het werkelijke leed wordt niet daadwerkelijk
aangepakt maar onze toekomst, onze kinderen worden
verstoten en hen worden veelal geen kansen geboden. Kansen
die in vele internationale wetten en regels zijn vastgelegd. In de
30 jaren dat wij op het eiland Curaçao leven is er niets veranderd
voor deze kinderen. Hoe lang laat de wereld dit nog toe?

Aanvullend commentaar
Het werd teveel want we merkten dat er meer was wat
kinderleed in stand hield. Deze noodroep werd dan ook naar de
Nederlandse politici gestuurd met een bijgeleidend schrijven.
Want wat doet Nederland aan deze zaken? Niets, want Nederland
trekt zich terug als het hierom gaat omdat Nederland zelf zwaar
in deze vuile zaken zit. Later zult u antwoorden zien van heer
Donner en zult u zien hoe Nederland zijn eigen vuilnisbelt blijft
beschermen.

Noodkreet (Ingezonden)

- Hoeveel geven we werkelijk om onze kinderen?
- Willen we wel werkelijk het leed aanpakken?
- Hoort kinderleed gewoon bij de maatschappij?
Eindeloze vragen als ik weer een huilend mishandeld
kind zie. Momenteel komen verschillende meldingen binnen
van kindermisbruik en kindermishandelingen in de internaten/
tehuizen/stichtingen. Wat moet ik ermee? Want er is werkelijk
geen een instantie die grote gevestigde orde wil of durft aan te
pakken. Onze nieuwe regering pakt alles aan wat op te leggen is
maar onze kern, de kinderen, onze toekomst bengelt nog wat erbij
en hebben noch rechten noch bescherming. We hebben inderdaad
een leger aan internaten/tehuizen/stichtingen die allemaal zieltjes
winnen en o zo’n goed werk doen maar dan heb ik een vraag aan
al deze instanties op dit eiland: Hoe is het mogelijk dat met al uw
zogenaamde goede bedoelingen en inzet, het kinderleed steeds
meer ernstigere vormen aanneemt? Is er niet iets wat u mist? Is
er misschien een grote dwaling? Of zet u zich niet werkelijk in
voor het leed van deze kinderen?

Als alle stichtingen, tehuizen en goede zielen zich werkelijk
hadden ingezet voor het kind dan garandeer ik u dat dit leed
er niet meer was in deze vorm. Maar ook als er vanuit de bevolking
meer gesignaleerd werd en ook acties werd ondernomen als
bepaalde zaken niet goed gaan zoals mishandeling en misbruik,
dan hadden onze kinderen een menswaardig leven op dit moment.
Maar als er anno 2011 meldingen binnenkomen van misbruik
van kinderen en mishandeling van kinderen in kinderoorden en
tehuizen dan zet dat mij wel aan het denken. Wie controleert deze
instanties, wie is verantwoordelijk voor al dit leed? Helaas niet één
minister neemt deze verantwoordelijkheid op zich want ook zij
weten dat ze mede verantwoordelijk zijn aan dit leed. Ga je met
deze meldingen naar de verschillende instanties dan verdwijnen
ze in een lade en zien nooit het daglicht meer.

Daarom deze noodkreet; Laat elke burger signaleren wat
er met de kinderen misgaat. Medewerkers, ex medewerkers van
welke instantie dan ook, stichting, internaten en tehuizen, doe
melding van onrechtmatigheden tegen het kind. Niet bij uw meerdere
want deze weet en mag veelal niets met deze melding doen.
Wij zijn bereid deze meldingen verder te verwerken (uiteraard
met bescherming persoonsgegevens) en dat aan te kaarten bij de
diverse instanties. Iets wat we overigens al jaren doen. Alles zal
uitgezocht worden en dan via aangiften, niet via de gewone kanalen
daar dan ook weer zaken verdwijnen, direct bij die persoon
gemeld worden.

Het moet stoppen, het leed onder de kinderen! Waarom
is het leed nu nog zo schreiend? Puur omdat men niet durft naar
buiten te komen. Bang voor represailles, bang voor wat dan ook
en ondertussen toelatend dat een kind mishandeld of gebruikt
wordt door ziekelijke mensen en hun instanties. Laten we dat
leed stoppen en hoe meer meldingen en zaken, des te sterker die
aangepakt gaan worden. Onrecht in het recht
Als we ergens niet mee eens zijn gaan we naar het gerecht.
Als men wat men niet volgens de wet leeft, komt men voor het
gerecht. Maar als je veel geld hebt huur je een leger advocaten
en laat je ladingen vol rapporten schrijven zodat de rechter niet
weet dat zijn recht krom is. 







Title: Curacao maffia eiland  ISBN 978-1-4478-9049-2
http://www.johnbaselmans.com/Downloads/Books/Maffia_eiland_download.pdf
File size 1.3 MB
 

 

 

 
 
            Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering. 
Your e-mail will be processed in the order it was received, but if you get no response to your e-mail within 3 days please write/submit again. 
Copyrights © 1993 -2014 - John Baselmans. All rights reserved. Updated Daily