Banner place 4 free 

 
Naar Homepage
 

Curacao Maffia eiland


Matrix boek

 




Nu ga je nadenken waarom die laatste groep er zo belabberd
vanaf komt. Je gaat vragen aan ex leerkrachten die nu eindelijk
hun mond open kunnen doen omdat ze niet meer onder druk
staan van het RK Schoolbestuur. We hebben al, van horen zeggen,
vele verhalen mogen vernemen en ook mijn overleden vrouw heeft
menig uurtjes vechtend doorgebracht met deze instantie. Mensen
gingen praten en er kwam een vloedgolf aan informatie naar
buiten. Ik noem enkele meest uitspringende zaken uit hun mond;
- Op Bandabou worden veelal de minder geschikte onder
wijskrachten gedumpt die niet mee kunnen doen op de
scholen in de stad.
- Op Bandabou worden leerkrachten gedumpt die te lastig
zijn of te veel steken hebben laten vallen in de stad.
- Op Bandabou staan ook onderwijsassistenten, dus niet
bevoegd, voor zeer lange tijd alleen voor de klas.
- Op Bandabou wordt zelden geld gestoken in deugdelijk
lesmateriaal laat staan deugdelijke gebouwen..
- Wij leerkrachten mochten onze monden niet open doen
en mochten ook geen informatie naar buiten brengen
over deze praktijken!

Enkel punten die uit de monden kwamen van vele ex leerkrachten.
Kwalijke punten want het RK neemt het niet zo nauw
op Bandabou. Dan ga je wat rondrijden en je ziet de ene bouwval
na de ander en je kunt niet geloven dat je in die krotten kinderen
moet gaan motiveren om te leren, laat staan mee te gaan draaien
in een maatschappij. Bewijzen? Ik raad iedere ouder, iedere burger
aan de resultaten te vergelijken van de kinderen op Bandabou met
die van de stad. Word dan niet opstandig maar huil even uit. Want
het is overduidelijk dat onze kinderen op Bandabou geen eerlijke
kansen krijgen van een RK Schoolbestuur wat volgens horen
zeggen elke leerkracht en hoofd van school een spreekverbod
heeft opgelegd! Kennelijk met de gedachte: Het zijn toch verloren
kinderen en deugen nergens voor! Dat horen deze kinderen dag
in dag uit! Gelijke rechten, gelijke kansen? Waar is de overheid
die eens in gaat grijpen? Waarom is er niet een Openbare school
op Bandabou? Waarom worden onze kinderen overgeleverd aan
een dictatoriaal RK schoolbestuur die geen controle krijgt vanuit
ons land Curaçao? Zijn onze kinderen geen burgers van Curaçao?

Aanvullend commentaar
Het maakte wat los, zeker op een later tijdstip. Dit stuk was
teveel de ware beelden die spelen tussen Bandabou en de stad.
Duidelijk was te zien dat er steeds meer over Bandabou gepraat
werd en zelfs politici wilden daarna nog wel eens deze kant op
komen. Op een gegeven moment werd ik aangehouden door
de directrice van het Rooms Katholiek schoolbestuur mevrouw
Garmes. Ze wilde met me praten want het bestuur vond dat mijn
uitspraken rechtgezet moesten worden. Praten kan altijd en vele
punten passeerden de revue. Langzaam maar zeker bleek dat
het geschreven stuk toch aardig de werkelijkheid beschreef.
Duidelijk werd dat de politiek hen parten speelde. Er kwamen
verhalen los die zeker nog ter sprake komen en waar u van gaat
geloven dat ze gefantaseerd zijn. Maar het was triest te horen, al
kregen we hier de bevestiging, dat de politiek bewust de kinderen
dom wil houden! Iets wat we al vele jaren over bezig zijn maar
nu stilzwijgend bevestigd werd door de directrice van de grootste
scholengemeenschap hier op Curaçao. Kinderen worden door
alsmaar vreemde wetten maar ook tegenwerking, geen geld en
egotrippen achtergesteld in de maatschappij. Stel dat je kinderen
gaat krijgen die meer weten dan de schooljuf in de politiek!
De standaard wordt steeds lager gelegd en dat is al
tientallen jaren gaande. Mijn vrouw die hoofd taalcommissie was
klaagde hier alsmaar over. De verschillende proefwerken liggen
qua niveau zo laag dat aansluiting op de hogere scholen steeds
moeilijker wordt. Er zijn nu al ‘tussenklassen’ bij diverse scholen
waar de kinderen eerst bij moeten leren om later aan het normale
niveau mee te kunnen doen. Maar dan nog, ook weer de hogere
scholen sluiten internationaal nauwelijks aan. Vele kinderen die
in het buitenland gaan studeren vallen af of moeten noodgrepen
uithalen om nog mee te kunnen doen. Extra klassen, lessen en
bijscholing zijn nodig om internationaal mee te kunnen.
Na het invoeren van de lokale taal Papiamentu is het
duidelijk dat de kinderen NIET mogen studeren in het buitenland.
Ze moeten het hier doen met de belabberde niveaus van een
hogere school zoals de UNA. Een UNA waar dagelijks onder de
hoogleraren gevochten wordt omdat hun niveau blijkbaar onder
elk peil ligt. De kinderen van nu zijn afhankelijk van privé scholen
die wel aan de internationale normen voldoen maar die kosten
per maand kapitalen.

Dat alles verklaart ook dat met ingang van 2012
Papiaments verplicht is als examenvak op alle scholen, zelfs privé
scholen! Een kolder die aangeeft dat je de kinderen onnodig in
problemen brengt met een examentaal waarmee je uiteindelijk
maar met hooguit 150 duizend mensen mee kunt praten, leren
en je ontwikkelen! Een duidelijker voorbeeld van dom houden
kan men niet hebben.

Het bewust dom houden van een volk en zeker hun
kinderen is juist wat een maffia wil. Ze hebben niets aan denkende
mensen. Ze moeten schapen hebben die doen wat hen van
hogerhand wordt opgedragen! Het onderwijs is onder elk peil
en we kunnen duidelijk stellen dat het niet hoger ligt dan in de
rimboe midden in Afrika! Daar zijn tenminste nog leraren die met
overgave kinderen iets willen leren. Hier staan ze voor de klas
hun lessen te draaien en kijken op de klok wanneer de ‘ellende’
weer voorbij is.

Kinderen zijn werkelijk in het verval aan het geraken.
Kinderen zijn al lang het kind van de rekening. We zien duidelijk
dat de huidige komende generaties niets meer te zeggen hebben
en lammetjes zijn zoals heer Wiels en heer Schotte het al te
graag hebben. Ja meneer, nee meneer, is wat er moet komen
en je mag zeker niet met vragen komen of stukken zoals nu
geschreven worden.
Het overduidelijk dat het de politiek is die er alles aan doet
om onze kinderen dom te houden en die bevestiging kregen we
uit verschillende hoeken.

Onze nietsnutten op het eiland (Ingezonden)

De volgende voorbeelden gaan over de jongeren hier op
Bandabou. Kinderen die van jongs af aan schoppen ontvangen
en geen werkelijke kansen hebben en volgens de maatschappij
nergens voor dienen. Ze maken veel geld, niet door elke dag te
ploeteren voor enkele guldens op lokale plaatsen maar door de
drugs te dealen die van hogerhand zoals de politie in Barber beschermd
wordt. Je praat met hen over wat kan en niet kan en wat
hoor je veelal. Waarom zou ik ploeteren als ik met veel meer geld
mijn “vrijheid” kan verdienen.

Toch hebben we hier op Barber een project om jongeren te
laten zien dat er wel werkelijke kansen zijn in de maatschappij. Een
project waar de jongeren normen en waarden worden bijgebracht.
Na vele maanden praten, leren en aantonen dat de maatschappij
wel een toekomst heeft en dan wil je hen gaan plaatsen bij de
bedrijven die toegezegd hadden. Van de 12 bedrijven vielen er 10
af en zo stonden 10 jongens en meisjes weer op straat met loze
beloften van een stinkende maatschappij. Uiteindelijk zijn er nog
7 elders geplaatst en doen nog steeds hun werk eerlijk en naar hun
kunnen. 3 zijn vervallen in hun oude patroon en de maatschappij
is hun vijand.

Naast dit project is er nog een oudere aannemer. Een man
die iedereen helpt met klusjes maar ook in huizen bouwen. Kortom
alles wat constructie is. 










Title: Curacao maffia eiland  ISBN 978-1-4478-9049-2
http://www.johnbaselmans.com/Downloads/Books/Maffia_eiland_download.pdf
File size 1.3 MB
 

 

 

 
 
            Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering. 
Your e-mail will be processed in the order it was received, but if you get no response to your e-mail within 3 days please write/submit again. 
Copyrights © 1993 -2014 - John Baselmans. All rights reserved. Updated Daily