Banner place 4 free 

 
Naar Homepage
 

Curacao Maffia eiland


Matrix boek

 




Nu blijkt het redelijk rustig te zijn maar toch nog verschijnen 
nu nog ooit stukjes dat ik me wel afvraag waar dat vandaan komt.
Internet is een ‘free for all’.

Expositie Peter Stuyvesant College (Ingezonden)

Ik werd uitgenodigd om op een expositie te komen van
kunstwerken die gemaakt zijn door leerlingen van het PSC. Het
was een initiatief van 4 leerlingen die in een zeer korte tijd een
geweldig stukje vakwerk hebben geleverd. Het werk van de diverse
leerlingen waren van hoge kwaliteit en je voelde gewoon de passie
waar deze jongeren mee bezig waren. Het was gewoonweg goed
te zien dat er zoveel talent is onder de jeugd. Maar wat gaat er
met dat talent gebeuren? De materie op de scholen wordt steeds
zwaarder en de tijd voor creatieve vakken wordt steeds kleiner.
Veelal worden die uren weer afgepakt om achterstand in uren of
in lessen recht te trekken.

Ik vroeg waar het leslokaal was waar handenarbeid/tekenen
gegeven werd en werd gestuurd naar het hoogste lokaal van het
complex. Op zich de bewuste plaats waar veelal creatieve vakken
gegeven worden. Zelf heb ik meerdere malen les gehad op
de zolder van een school. Dus, al de trappen op naar dat lokaal.
Aangekomen zonk mij de moed in de schoenen. Ik weet uit ervaring
dat alle handenarbeid lokalen op een lagere- middelbare
grafische school of academie rommeliger is dan normaal. Kan
niet anders, je bent immers aan het creëren. Maar dit lokaal was
de schrik van mijn leven. Een zwijnenstal waar je ook nog creatief
moet zijn. De lessenaar vertelde al genoeg maar ook hoe de
klas (niet) onderhouden is vertelde boekdelen. Als ik in zo’n klas
creatief moest zijn dan was ik zeker nooit doorgegaan in de kunst.
Ik kreeg nog meer bewondering voor die leerlingen die beneden
geweldig werk toonden.

Ik vraag me af waar is de leiding? Want hoe kun je kinderen
onderwijzen in een zwijnenstal? Maar we zien de kranten wel
gevuld met het probleem over een naamsverandering! Triest dat
onze minister niet eens bij stilstaat dat leren in een school met een
lokale naam niets zal uithalen als men de leerlingen respectloos
in een zwijnenstal propt!

Initiatiefnemers en jonge kunstenaars van het PSC mijn
petje af wat jullie afgelopen zaterdag lieten zien. Ik hoop dat, wat
jullie ook gaan studeren, jullie de creatieve kant niet laten vallen.
Blijf in jezelf geloven en blijf creëren.

Aanvullend commentaar
Het vreemde bij dit stuk is dat er nauwelijks aandacht aan
besteed werd en zelfs nauwelijks geplaatst!

Juist dit moment was het goede moment voor de school
om naar buiten te komen maar zelfs de brief naar de directeur
leverde niets op. Geen antwoord van de heer J. W. Hanssen. Wel
iets normaals zoals we altijd mee maken op dit eiland. Kennelijk
had ik deze man tegen zijn schenen geschopt in het werk wat hij
niet deed! Dat bleek ook wel door dus niet te beantwoorden, laat
staan contact te zoeken om er eens over te praten of de zaken
politiek aan te pakken. Nee, deze man en zijn school zwegen.
En dat zijn dan die mensen die onze kinderen een opvoeding
moeten geven.

We zien steeds meer dat het onderwijs zeer sterk achteruit
aan het gaan is. In plaats van dat de kinderen normen en waarden
worden geleerd stoppen we ze in krotten van lokalen en geven
zelf het slechte voorbeeld. Dat is niet alleen op deze school. We
praten hier over het onderwijs in zijn geheel op dit eiland.
Kolegio Alejandro Profèsor Dòkter Jandi Paula met deze
naam gaan ze nu verder en het gebouw inclusief de leerkrachten
en hun leiding zal niets veranderen in de opvoeding en lessen
van deze school. Veel geld verspeeld, veel energie verloren en
de kinderen alleen een extra trap nagegeven door de politiek en
hun leiding. Inspraak bestaat niet en respect naar de leerlingen
toe is net zo belabberd als in de maatschappij. Misschien is dat
wat deze kinderen moeten leren; Heb lak aan wat er gebeurt en
drijf je zin door al is die nog zo ondemocratisch.
Curaçao anno 2011!

Eendracht maakt macht (Ingezonden)

Eendracht maakt macht (Frans: L’union fait la force. Latijn:
Concordia res parvae crescunt). Een uitspraak die nog steeds
gegriefd staat in mijn hersenen. Ik ben geboren na het einde van
de tweede wereldoorlog en mijn ouders en familie waren herstellende
van de ellende die de tweede wereldoorlog veroorzaakt had.
Een totaal verwoest land met mensen in nood en veel pijn. In
mijn eerste levensjaren zijn er beelden die ik nooit vergeten ben.
Een groots persoon, dominant op een poster met daarachter een
verwoeste stad en de woorden heel groot geschreven “Eendracht
maakt macht”. De beelden herkende ik al snel maar de betekenis
leerde ik pas later te begrijpen toen ik kon lezen.
“Eendracht maakt macht”, een alles zeggende uitspraak
die vele landen al gebruikt hebben en bij mij nog steeds indruk
maakt. Want, kijken we even hoe het met ons vergaat op dit eiland.
We leven met ongeveer 140 duizend mensen op een rots en
we kunnen met trots zeggen dat we een van de meest verdeelde
groepen mensen zijn op deze wereld. We hebben de verschillende
nationaliteiten maar ook de haat tegen alles wat niet zogenaamd yu
di Korsou is. We hebben vele instanties die tegen elkaar werken in
plaats van met elkaar. Vele stichtingen, organisaties en groepjes die
het alsmaar beter weten of “anders” doen! We vechten allemaal
in kleine groepjes voor ons zelf en vergeten het doel. Dagelijks
zien we de versplintering van een klein groepje mensen wat op
een stukje grond leven. We zijn verdeeld en gunnen elkaar het licht
niet in de ogen. Als grote voorbeeld hebben we een verdeelde laag
bij de grondsvechtende politiek die vergeet dat zij een trekker en
voorbeeld zouden kunnen zijn om samen iets te gaan bereiken. Een
doel, een beter leven, een socialer leven en een leven met respect
naar elkaar toe. Maar wat doen we? We vechten en zijn vergeten
hoe we met elkaar moeten leven. We zijn verdeeld en niets komt
werkelijk van de grond. We gunnen elkaar niets en zorgen ervoor
dat het een ander zeker niet gaat lukken.

Dan denk ik terug aan mijn ouders en de burgers net na
de oorlog die samen heel hard werkten aan één doel. Samen weer
een bestaan opbouwen en de zaken aan elkaar lappen om weer
een menselijk bestaan te hebben. Het kan en dat hebben we ook
gezien toen West Duitsland in een keer opgescheept werd met
een failliet vies vuil Oost Duitsland. Ze gingen er aan werken,
alle Duitsers, west en oost en nu hebben ze een land wat weer
helemaal meedraait in een wereldeconomie.

En wat hebben wij? Bij elkaar een verdeelde, vechtende,
jaloers volkje niet beseffend dat we SAMEN een land zouden
kunnen creëren wat een voorbeeld zou kunnen zijn voor onze
kinderen. Helaas, we zijn verdeeld en misschien moet ik de poster
“Eendracht maakt macht” eens op dit eiland gaan hangen en mensen
laten zien dat we SAMEN wel alles aankunnen, veranderen
en aanpakken of de politiek nu wil of niet.
“Eendracht maakt macht” 



Title: Curacao maffia eiland  ISBN 978-1-4478-9049-2
http://www.johnbaselmans.com/Downloads/Books/Maffia_eiland_download.pdf
File size 1.3 MB
 

 

 

 
 
            Due to the many visitors on this website, we are experiencing some delays in answering. 
Your e-mail will be processed in the order it was received, but if you get no response to your e-mail within 3 days please write/submit again. 
Copyrights © 1993 -2014 - John Baselmans. All rights reserved. Updated Daily