Ingezonden Februari 2009
Posty gate?
Nee, maak u niet druk ik ga niet over postzegels verzamelen
spreken of hoe je een postzegel moet ontwerpen. Maar ik denk dat
het onderhand hoogste tijd is dat onze bevolking weet hoe het er
aan toe gaat in het toekennen en uitgeven van postzegels door de
Nieuwe Post nv.
Reeds 25 jaren ontwerp ik postzegels voor de Antillen en
het is voor mij altijd nog een eer geweest dat op +/- 200 postzegels
mijn tekeningen staan, mijn geesteskinderen en mijn ideeën.
Maar wat gebeurt er de laatste jaren? Steeds meer worden er
grote aantal postzegels ontworpen door een bureau dat gekoppeld
is aan de drukker Joh Enschede in Nederland die al hun postzegels
drukken. Afgelopen jaar (2008) zijn er alleen al 23 postzegels in het
buitenland ontworpen! Nu vraag ik me af waarom? Ik heb een brief
gestuurd naar de Nieuwe Post nv en minister Adriaans met de vraag
om opheldering. U raadt het al, totaal geen teken van leven door
deze mensen! Ik kan me niet indenken dat we op dit eiland geen
ontwerpers meer hebben. Terwijl er in het verleden vele ontwerpers
waren die meewerkten aan het ontwerpen van postzegels. Ook kan
de schamele vergoeding (30 keer minder dan een buitenlandse ontwerper),
niet de reden zijn dat het in Nederland goedkoper is. Het
kan ook niet zijn dat het makkelijker is om in Nederland de zegels
te laten ontwerpen terwijl je hier de ontwerpers op kunt roepen voor
overleg.
Maar zoals het altijd gaat, alles en iedereen hult zich in grote stilte.
Veel geld verdwijnt zo van de Antilliaanse economie naar Nederland.
Dit alles wordt ook nog eens goed gekeurd door onze minister van
verkeer en vervoer de heer Adriaens. Ongelofelijk dat er op deze
eilanden alsmaar geschreeuwd wordt dat we het zelf kunnen maar
ondertussen veel geld weggesluisd wordt naar onder andere een
Nederlands ontwerpbureau!
Posty gate? Ik weet het niet, maar het is voor mij niet pluis
en voelt het vreemd aan.
Een bezorgde ontwerper
Toelichting
Dit stuk maakte bij de coalitie niet veel los omdat er duidelijk
belangen zijn. Deze belangen werden me duidelijk toen ik een gesprek
kreeg met minister Adriaens. Hij nam werkelijk de tijd en het was
een lekker lopend gesprek. Nu was dat niet zo moeilijk omdat ik
heer Adriaens al vele jaren ken en hij ook vreemd vond dat er geen
een van de telefoontjes en faxen bij hem door kwamen. Waarop ik
vertelde dat hij dan toch maar eens langs zijn secretaresse moest gaan
of domweg eens zijn stukken moest gaan beginnen te lezen.
Het gegeven is, zolang je geen heibel maakt zal niet een
Antilliaanse minister of politicus reageren! Een stelling die in de
afgelopen jaren keer op keer werd bevestigd. Je moet blijven bellen
en zelfs soms tot dreigen toe vragen stellen dan pas gaan ze de ernst
van in zien. Dat zal blijken in een ander geval wat zeer veel stof deed
opwaaien.
Het gesprek was werkelijk een bevestiging wat ik al stelde.
De posterijen is een grote puinhoop en er zal gereorganiseerd moeten
worden, vertelde heer Adriaens me. Hij wist dat er ‘vreemde’ zaken
gaande zijn, ook dat de postzegels nu in zijn geheel onder één man
in Nederland staat. Hij bepaalt de uitgiftes, het wie en het hoe en
alles wat filatelie inhoudt! Allemaal stuk voor stuk bevestigingen van
mijn stuk. Ook kreeg ik te horen dat ik in een commissie gezet zou
worden maar dat, dat nog wel even kon duren. Ondertussen schreef
de posterijen een werkelijk grote leugenbericht in de vele kranten.
Zo zou ik ook vele opdrachten krijgen ( 2 zegels per jaar) en vele
dingen werden ontkend. Daar heb ik het volgende stuk op geschreven
wat naar de minister (met bewijzen) en de kranten is gegaan.
|
